Mi Paus Boltoy Nibandh in Marathi: नमस्कार मुलांनो! मी पाऊस बोलतोय. हो, तोच तुमचा आवडता पाऊस. कधी रिमझिम तर कधी मुसळधार बरसणारा. तुम्ही खिडकीत उभे राहून माझी वाट पाहता ना? आकाशात काळे ढग जमले की तुमचे डोळे चमकतात. मग तुम्ही म्हणता, “आई, पाऊस येतोय!” ते ऐकून मला खूप आनंद होतो.
मी येतो तेव्हा सगळं जग बदलून जातं. गरम उन्हामुळे थकलेली धरती माझ्या थेंबांनी हसते. झाडांची पानं धुऊन स्वच्छ होतात. शेतकरी काका माझ्याकडे आशेने पाहतात. कारण त्यांच्या शेतातले पीक माझ्यावरच अवलंबून असते. मी वेळेवर आलो तर त्यांच्या घरात आनंद येतो. म्हणूनच मी फक्त खेळण्यासाठी नाही, तर सगळ्यांच्या जीवनासाठी महत्त्वाचा आहे.
तुमच्या बालपणातील किती गोड आठवणी माझ्याशी जोडलेल्या आहेत! शाळा सुटली आणि बाहेर रिमझिम सुरू झाली की तुम्ही छत्री बंद करून मुद्दाम भिजता. चिखलात उड्या मारता. कागदी होड्या बनवून पाण्यात सोडता. “माझी होडी पुढे गेली!” म्हणून मित्रांशी भांडता. ते पाहून मीही खळखळून हसतो. तुमचे ओले केस, ओले कपडे आणि चेहऱ्यावरचा आनंद मला खूप आवडतो.
घरातसुद्धा माझ्यामुळे वेगळीच मजा असते. आई गरम भजी तळते. आजी म्हणते, “आमच्या लहानपणी आम्ही पावसात खूप खेळायचो.” आजोबा त्यांच्या गावच्या गोष्टी सांगतात. ते म्हणतात, “एकदा इतका पाऊस पडला की नदी भरून वाहू लागली.” तुम्ही मोठ्या डोळ्यांनी ते ऐकता. बाहेर मी टपटप पडत असतो आणि घरात गोष्टींचा खजिना उघडतो.
कधी कधी मी थोडा रागावतोही. जर लोकांनी झाडे तोडली, नद्या घाण केल्या, तर मला वाईट वाटते. मग मी कधी जास्त पडतो, कधी कमी पडतो. पण मला राग येऊ नये म्हणून तुम्ही काय कराल? झाडे लावा. पाणी वाचवा. स्वच्छता ठेवा. कारण मी तुमचा मित्र आहे. मित्राला जपायला हवं ना?
शाळेतल्या सुट्टीत तुम्ही माझ्याकडे पाहत कविता म्हणता. “ये रे ये रे पावसा…” हे गाणं ऐकलं की मी अजूनच आनंदाने बरसू लागतो. शिक्षक तुम्हाला पावसावर निबंध लिहायला सांगतात. तेव्हा तुम्ही मनात म्हणता, “मी पाऊस बोलतोय निबंध मराठी लिहायचा आहे.” आणि माझ्याबद्दलच्या आठवणी कागदावर उतरवता. तुमच्या छोट्या-छोट्या शब्दांत मला खूप प्रेम दिसतं.
Shalechi Atmakatha Nibandh in Marathi: शाळेचे आत्मकथन मराठी निबंध
मी फक्त पाणी नाही. मी आशा आहे. मी आनंद आहे. मी नवा आरंभ आहे. माझ्यामुळे नद्या भरतात, धरणे भरतात, विहिरी जिवंत होतात. शेतात हिरवळ पसरते. मोर नाचतो. बेडूक ओरडतात. सगळीकडे जीवन जागं होतं. म्हणून माझं आगमन म्हणजे सणच असतो.
पण एक गोष्ट लक्षात ठेवा. पावसात खेळा, मजा करा; पण काळजीही घ्या. ओले कपडे वेळेवर बदला. आजारी पडू नका. मोठ्यांचे ऐका. कारण मला तुमचं हसतं-खेळतं रूपच आवडतं.
मुलांनो, मी दरवर्षी तुमच्याकडे येतो. कधी लवकर, कधी थोडा उशिरा. पण तुमचं प्रेम मात्र नेहमी सारखंच असतं. म्हणूनच “मी पाऊस बोलतोय निबंध मराठी” लिहिताना माझी आठवण हसत-हसत करा. माझ्या प्रत्येक थेंबात तुमच्यासाठी आशीर्वाद आहे.
मी पाऊस आहे. तुमचा जिवलग मित्र. तुमच्या बालपणाचा साथी. पुन्हा भेटू या, पुढच्या सरीत!