Lokdown Kalatil Band Nibandh in Marathi: मी अनुभवलेला लॉकडाऊन हा माझ्या आयुष्यातील एक वेगळाच काळ होता. २०२० मध्ये जेव्हा कोरोना महामारी आली, तेव्हा सरकारने लॉकडाऊन जाहीर केला. मी तेव्हा इयत्ता सातवीत होतो. शाळा बंद झाल्या, दुकाने बंद झाली आणि सगळे घरातच बसलो. सुरुवातीला मला खूप भीती वाटली. बाहेर जाणे बंद झाले, मित्रांना भेटणे बंद झाले. पण हळूहळू मी या काळात नवीन गोष्टी शिकलो. मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मला आजही आठवतो, कारण त्याने मला कुटुंबाची किंमत कळली.
सुरुवातीचे दिवस खूप कठीण होते. सकाळी उठलो की शाळेची तयारी करायची, पण आता घरातच राहायचे. आई-बाबा दोघेही घरून काम करत होते. मी आणि माझी छोटी बहीण सगळा वेळ एकत्र खेळत असू. आम्ही घरात लपाछपी खेळायचो. एकदा मी लपण्यासाठी अलमारीत लपलो, पण तिथे खूप धूळ होती. मी शिंकू लागलो आणि सगळ्यांना हसू आले. असे छोटे छोटे प्रसंग मला मी अनुभवलेला लॉकडाऊन आठवतात. बाहेर जाणे बंद असल्याने, मी बाल्कनीतून रस्ता पाहायचो. रस्ते रिकामे दिसायचे. पक्षी चिवचिव करत उडत होते. मला वाटायचे, हे पक्षी किती मोकळे आहेत. मी त्यांच्याकडे पाहून खुश व्हायचो.
घरात आजी-आजोबा असल्याने, मी अनुभवलेला लॉकडाऊन अधिक मजेदार झाला. आजी रोज सकाळी मला जुन्या गोष्टी सांगायची. ती म्हणायची, “मी लहान असताना, आम्ही गावात राहायचो. तेव्हा वीज नव्हती, पण आम्ही दिव्याने अभ्यास करायचो.” मी तिच्या गोष्टी ऐकून आश्चर्यचकित व्हायचो. एकदा आजोबांनी मला शतरंज शिकवले. आम्ही दोघे सगळा दिवस खेळायचो. मी हरलो तरी आजोबा मला प्रोत्साहन द्यायचे. “हरणे म्हणजे शिकणे,” ते म्हणायचे. असे किस्से मला खूप आवडायचे. मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मुळे मी आजी-आजोबांसोबत जास्त वेळ घालवू शकलो. आधी शाळेत व्यस्त असल्याने, मी त्यांना फार वेळ देऊ शकत नव्हतो. पण लॉकडाऊनने मला हे सगळे अनुभव दिले.
शाळा बंद झाली तरी अभ्यास थांबला नाही. आम्ही ऑनलाइन क्लासेस करू लागलो. मोबाइलवर शिक्षक दिसायचे. मी माझ्या मित्रांना व्हिडिओ कॉलवर बोलायचो. माझा सर्वात चांगला मित्र रोहन म्हणायचा, “मी घरात खूप कंटाळलो आहे.” मी त्याला सांगायचो, “मी नवीन पुस्तक वाचतो आहे.” आम्ही एकत्र गप्पा मारायचो. एकदा आम्ही ऑनलाइन खेळ खेळलो. मी जिंकलो आणि रोहनला खूप हसू आले. पण मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मुळे मित्रांना प्रत्यक्ष भेटता येत नव्हते. मला शाळेच्या मैदानावर धावण्याची, खेळण्याची आठवण यायची. मी माझ्या मैत्रिणींना मेसेज करायचो. एक मैत्रीण म्हणाली, “मी घरात चित्र काढते आहे.” मीही चित्र काढू लागलो. असे छोटे छोटे प्रसंग मला भावनिक करायचे. मी रडू येईपर्यंत हसूही यायचे.
Bhasheche Mahatva Nibandh in Marathi: भाषेचे महत्व निबंध मराठी
लॉकडाऊनमध्ये मी नवीन सवयी शिकलो. मी स्वयंपाक करायला शिकलो. आईसोबत मी भजी बनवली. पहिल्यांदा ती जळली, पण दुसऱ्या वेळी छान झाली. मी बागकामही केले. घराच्या बाल्कनीत मी फुले लावली. ती उगवली तेव्हा मला खूप आनंद झाला. मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मुळे मी स्वतंत्र झालो. आधी मी सगळे आई-बाबांवर अवलंबून होतो. पण आता मी छोटी छोटी कामे स्वतः करतो. मी पुस्तके वाचू लागलो. एक पुस्तक “हॅरी पॉटर” वाचले. त्यात जादूची दुनिया होती. मी स्वतःला त्यात हरवून जायचो. असे अनुभव मला मजबूत बनवले.
शेवटी, मी अनुभवलेला लॉकडाऊन हा एक धडा होता. त्याने मला कुटुंबाची, मित्रांची आणि आरोग्याची किंमत कळली. आता मी बाहेर जातो तेव्हा, मी हात धुतो, मास्क घालतो. मी शिकलो की, कठीण काळातही सकारात्मक राहायचे. मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मराठी निबंध लिहिताना मला वाटते, हे सगळे आठवणी माझ्या हृदयात कायम राहतील. तुम्हीही असा काळ अनुभवला असेल तर सांगा, कसा वाटला? लॉकडाऊनने मला एक चांगला माणूस बनवले. मी आता अधिक आनंदी आहे.
1 thought on “Lokdown Kalatil Band Nibandh in Marathi: मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मराठी निबंध”