Mazi Mahatvakanksha Essay in Marathi: प्रत्येक मुलाच्या मनात एक स्वप्न असतं. ते स्वप्न म्हणजे त्याची महत्त्वाकांक्षा. माझी महत्त्वाकांक्षा मराठी निबंध लिहिताना मला वाटतं की ही गोष्ट खूप महत्वाची आहे. मी एक डॉक्टर होण्याची महत्वाकांक्षा ठेवली आहे. का? कारण मी लहानपणापासून पाहतो की आजारपण कसं लोकांना त्रास देतं. मी इयत्ता सातवीत आहे, आणि मला वाटतं की मी मोठा होऊन लोकांना बरं करणार. हे स्वप्न माझ्या मनात कसं आलं, ते मी सांगतो.
लहानपणी मी गावात राहायचो. आमच्या घरात आजी आजोबा राहतात. एकदा आजीला खूप ताप आला. ती रात्री रडत होती. मी तिच्या शेजारी बसलो होतो. बाबा डॉक्टरांना फोन करत होते, पण डॉक्टर उशिरा आले. आजी म्हणाली, “बाळा, तू मोठा होऊन डॉक्टर हो. इतरांना असा त्रास होऊ देऊ नकोस.” त्या दिवशी मला खूप दुःख झालं. मी विचार केला, मी डॉक्टर झालो तर मी लवकर मदत करू शकेन. हे छोटेसे प्रसंग माझ्या मनात घर करून गेलं. आता मी रोज आजीला सांगतो, “आजी, मी डॉक्टर होईन आणि तुला कधी आजार होणार नाही.” आजी हसते आणि मला आशीर्वाद देते. असे छोटे छोटे किस्से माझ्या महत्वाकांक्षेला मजबूत करतात.
शाळेतही मला असे अनुभव येतात. माझा मित्र रोहन एकदा शाळेत खेळताना पडला. त्याच्या पायाला दुखापत झाली. मी त्याला मदत केली. शिक्षकांनी त्याला डॉक्टरकडे नेलं. रोहन म्हणाला, “तू खूप चांगला मित्र आहेस. तू डॉक्टर झालास तर मी तुझ्याकडे येईन.” मी हसलो. शाळेत विज्ञानाच्या तासात शिक्षिका सांगतात की डॉक्टर कसे आजार ओळखतात आणि औषध देतात. मी त्या तासात खूप लक्ष देतो. एकदा शाळेत आरोग्य शिबिर आलं. तिथे डॉक्टरांनी सांगितलं की लहान मुलांना निरोगी राहण्यासाठी काय करावं. मी विचार केला, मी मोठा होऊन अशी शिबिरे घेईन. माझ्या महत्वाकांक्षेमुळे मी शाळेत जास्त अभ्यास करतो. मित्र मैत्रिणींशी बोलताना मी सांगतो की माझी महत्त्वाकांक्षा डॉक्टर होण्याची आहे. ते म्हणतात, “वा, तू आम्हाला वाचवशील.” असे बोलणं मला उत्साह देतं.
घरातही माझी महत्वाकांक्षा रोज दिसते. आई रोज सकाळी मला सांगते, “बाळा, अभ्यास कर. तुझी महत्वाकांक्षा पूर्ण कर.” एकदा घरात छोटी बहीण आजारी पडली. तिला खोकला आला. मी तिला पाणी दिलं आणि आईला सांगितलं. आई म्हणाली, “तू आता पासूनच डॉक्टरसारखा वागतोस.” मी हसलो. आजोबा सांगतात की त्यांच्या लहानपणी डॉक्टर कमी होते. ते म्हणतात, “तू मोठा हो आणि गावात क्लिनिक उघड.” आजोबांच्या किस्स्यातून मला समजतं की महत्वाकांक्षा म्हणजे फक्त स्वप्न नाही, तर ते पूर्ण करण्यासाठी मेहनत करणं. मी रोज पुस्तकं वाचतो. विज्ञानाची पुस्तकं मला आवडतात. एकदा मी आजोबांना सांगितलं, “आजोबा, मी डॉक्टर होईन आणि तुझ्या मित्रांना मोफत तपासणी करेन.” ते खूप खूश झाले. असे छोटे प्रसंग माझ्या मनात भावना निर्माण करतात. मी वाटतं की महत्वाकांक्षा म्हणजे मनातील आग, जी कधी विझू नये.
Lokdown Kalatil Band Nibandh in Marathi: मी अनुभवलेला लॉकडाऊन मराठी निबंध
माझ्या महत्वाकांक्षेमुळे मी मित्र मैत्रिणींशी खूप बोलतो. माझी मैत्रीण प्रिया म्हणते की तिची महत्वाकांक्षा शिक्षिका होण्याची आहे. आम्ही एकत्र बसून स्वप्नं बोलतो. एकदा शाळेत निबंध स्पर्धा होती. मी माझी महत्त्वाकांक्षा सांगितली. शिक्षकांनी कौतुक केलं. मी जिंकलो नाही, पण मला वाटलं की मी खूप जवळ आहे. मित्र म्हणतात, “तुझी महत्वाकांक्षा खरी वाटते.” मी विचार करतो की महत्वाकांक्षा पूर्ण करण्यासाठी धीर लागतो. मी रोज व्यायाम करतो, चांगलं खातो, कारण डॉक्टर निरोगी असावा. हे सर्व माझ्या बालपणीच्या आठवणींमुळे आहे. लहानपणी मी खेळताना डॉक्टर डॉक्टर खेळायचो. आता ते खरं होतंय.
शेवटी, माझी महत्त्वाकांक्षा मराठी निबंध लिहिताना मला वाटतं की प्रत्येक मुलाने आपली महत्वाकांक्षा ठेवावी. ती पूर्ण करण्यासाठी मेहनत करावी. मी डॉक्टर होईन आणि लोकांना सुखी करेन. हे स्वप्न माझ्या मनात आहे, आणि मी ते पूर्ण करेन. तुम्हीही तुमची महत्वाकांक्षा सांगा. ती तुम्हाला पुढे नेते. महत्वाकांक्षा म्हणजे जीवनाचा प्रकाश. मी आता अभ्यास करतो, कारण माझी महत्वाकांक्षा मला प्रेरणा देते.
1 thought on “Mazi Mahatvakanksha Essay in Marathi: माझी महत्त्वाकांक्षा मराठी निबंध”