Mi Dev Asto Tar Marathi Nibandh: मी जर देव असतो तर, हे विचार करताना मला खूप मजा येते. लहानपणापासून मी देवाच्या कथा ऐकतो. आजी मला रामायण आणि महाभारतातील देवांच्या गोष्टी सांगते. तेव्हा मी विचार करतो, मी जर देव असतो तर काय काय करेन? हे निबंध लिहिताना मी माझ्या मनातील सगळ्या कल्पना सांगणार आहे. हे सगळे विचार माझ्या रोजच्या आयुष्यातून आले आहेत. शाळेत मित्रांसोबत खेळताना, घरी आई-बाबांसोबत बसताना, किंवा आजोबांसोबत बागेत फिरताना.
सुरुवातीला मी जगातील सगळे दुःख दूर करेन. मला आठवते, एकदा शाळेत माझा मित्र रोहन आजारी पडला होता. त्याला हॉस्पिटलमध्ये जावे लागले. मी त्याला भेटायला गेलो तेव्हा त्याचे डोळे पाणावले होते. मी जर देव असतो तर, असे आजार कधीच होणार नाहीत. प्रत्येक मुलाला निरोगी आयुष्य देईन. आणि फक्त मुले नव्हे, सगळ्या लोकांना. माझ्या आजोबांना पाय दुखतो. ते म्हणतात, “वय झाले म्हणून.” मी जर देव असतो तर, आजी-आजोबांना कधीच म्हातारे होऊ देणार नाही. ते नेहमी तरुण राहतील आणि आमच्यासोबत क्रिकेट खेळतील. घरी एकदा आईला डोकेदुखी झाली. मी तिला पाणी आणून दिले. तेव्हा मी विचार केला, देव असतो तर हे दुःख एका झटक्यात दूर केले असते. मी सगळ्या जगात शांतता आणेन. कोणतीही भांडणे नाहीत, कोणतीही युद्धे नाहीत. सगळे एकमेकांना मदत करतील.
दुसरे, मी शिक्षण आणि खेळाची मजा वाढवेन. शाळेत आम्हाला अभ्यास करावा लागतो. पण कधी कधी तो कंटाळवाणा वाटतो. मी जर देव असतो तर, प्रत्येक शाळा एक मोठा खेळाचा मैदान असते. अभ्यास खेळासारखा मजेदार करेन. उदाहरणार्थ, गणित शिकवताना फुटबॉल खेळून शिकवेन. माझी मैत्रीण प्रिया म्हणते, “मला गणित अवघड वाटते.” मी तिला सांगितले, “कल्पना कर, देव असतो तर गणिताच्या पुस्तकात चित्रे आणि खेळ असते.” एकदा शाळेच्या स्पर्धेत मी धावण्यात हरलो. मला दुःख झाले. पण शिक्षक म्हणाले, “प्रयत्न कर.” मी जर देव असतो तर, प्रत्येक मुलाला त्याच्या आवडीचे खेळ आणि अभ्यास देईन. कोणालाही हरण्याचे दुःख नाही. सगळे जिंकतील आणि शिकतील. माझ्या आजीच्या किस्स्यात ती म्हणते, “लहानपणी शाळा दूर होती. चालत जावे लागायचे.” मी जर देव असतो तर, प्रत्येक गावात चांगली शाळा बांधेन. मुले आनंदाने येतील आणि जाईल.
तिसरे, मी कुटुंब आणि मित्रांना नेहमी सुखी ठेवेन. घरी माझ्या लहान भावाला खेळणी आवडतात. एकदा त्याची आवडती कार तुटली. तो रडू लागला. मी त्याला नवीन आणून दिली. पण मी जर देव असतो तर, अशा छोट्या गोष्टींमुळे कोणालाही दुःख होणार नाही. सगळ्या खेळण्या कधीच तुटणार नाहीत. माझ्या आजोबांचा एक किस्सा आहे. ते म्हणतात, “लहानपणी मित्रांसोबत नदीत पोहत होतो. एकदा पाण्यात पडलो.” मी हसतो. मी जर देव असतो तर, असे धोके कधीच नसतील. सगळे सुरक्षित खेळतील. शाळेत माझ्या मित्रांमध्ये एकदा भांडण झाले. कोणाला कोणाची पेन्सिल घेतली. मी मध्यस्थी केली. मी जर देव असतो तर, सगळ्या मित्रांना एकमेकांना समजून घेण्याची शक्ती देईन. कोणतीही भांडणे नाहीत. फक्त हसणे आणि खेळणे. आणि पर्यावरणाची काळजी घेईन. माझ्या बालपणीची आठवण आहे, आमच्या बागेत झाडे होती. एकदा पावसात सगळे ओले झाले. मी विचार केला, देव असतो तर नेहमी हिरवीगार बागा असतात. मी सगळ्या जगात झाडे लावेन. प्राण्यांना सुद्धा सुखी ठेवेन. माझ्या मांजरीला दूध आवडते. मी तिला नेहमी देईन.
Shetkari Jagacha Poshinda Nibandh: शेतकरी जगाचा पोशिंदा निबंध
चौथे, मी सगळ्या जगात प्रेम आणि आनंद पसरवेन. लहान मुलांना आवडेल असा देव असेन. मी जर देव असतो तर, प्रत्येक दिवस एक सण असतो. चॉकलेट्स आणि खेळण्यांचा पाऊस पडेल. माझ्या मैत्रिणीच्या घरी एकदा पार्टी होती. सगळे नाचले. तेव्हा मी कल्पना केली, देव असतो तर रोज अशी मजा. आणि गरीब लोकांना मदत करेन. शाळेत एक मुलगा येत नव्हता. कारण त्याचे कपडे नव्हते. मी त्याला माझे दिले. मी जर देव असतो तर, कोणालाही कमीपणा वाटणार नाही. सगळ्यांना समान सुख. माझ्या आजीच्या गोष्टीत ती म्हणते, “देव सगळ्यांना पाहतो.” मी तसाच असेन. प्रत्येकाच्या मनातील इच्छा पूर्ण करेन, पण चांगल्या इच्छा. वाईट गोष्टी नाही.
शेवटी, मी जर देव असतो तर, हे सगळे करून जग सुंदर बनवेन. पण मी आता सुद्धा छोट्या गोष्टी करतो. मित्रांना मदत करतो, आई-बाबांना सांगतो, अभ्यास करतो. हे निबंध लिहिताना मला वाटते, प्रत्येकजण थोडासा देव असू शकतो. आपल्या चांगल्या कृत्यांनी. मी जर देव असतो तर, हा विचार मला प्रेरणा देतो. सगळ्यांनी मिळून जग चांगले बनवूया. हे सगळे विचार माझ्या मनातून आले आहेत. आशा आहे, तुम्हालाही आवडेल.
1 thought on “Mi Dev Asto Tar Marathi Nibandh: मी जर देव असतो तर निबंध”