Ratra Zali Nahi Tar Marathi Nibandh: मला आठवतं, लहानपणी मी आजीच्या गोदीत बसून चंद्र आणि ताऱ्यांच्या गोष्टी ऐकायचो. आजी म्हणायची, “बाळा, रात्र ही विश्रांतीची वेळ आहे.” पण मी कल्पना करतो, रात्र झाली नाही तर काय होईल? रात्र झाली नाही तर निबंध लिहिताना मला वाटतं, जग किती वेगळं होईल. सूर्य कधीच मावळणार नाही. दिवस नेहमी चालू राहील. लहान मुलांना हे समजेल, कारण आपण सगळे दिवस आणि रात्री खेळतो, अभ्यास करतो. पण रात्र नसली तर आपलं जीवन बदलून जाईल. मी माझ्या बालपणीच्या आठवणी आठवतो. एकदा मी रात्री उशिरापर्यंत जागलो होतो, आणि सकाळी थकलेलो वाटलं. कल्पना करा, असं रोज घडलं तर?
हे पण वाचा:- Aai Sampavar Geli Tar Nibandh in Marathi: आई संपावर गेली तर निबंध मराठी
घरात एकदा आईबाबा बोलत होते. आई म्हणाली, “रात्र नसली तर विश्रांती कशी मिळेल?” मी विचार केला, हो, रात्र झाली नाही तर लोक कधी झोपणार? सगळे नेहमी जागे राहतील. काम करत राहतील. पण शरीर थकेल. माझ्या आजोबांचा एक किस्सा आहे. ते सांगतात, त्यांच्या लहानपणी गावात दिवे नव्हते. रात्र झाली की सगळे लवकर झोपायचे. सकाळी ताजेतवाने उठायचे. आजोबा हसत म्हणतात, “बाळा, रात्र ही प्रकृतीची देणगी आहे.” मी माझ्या मित्राला, विजयला सांगितलं. तो म्हणाला, “हो, रात्र नसली तर रात्रीच्या खेळाची मजा कशी येईल?” असा छोटासा प्रसंग आम्हाला हसवतो. कल्पना करा, रात्र झाली नाही तर शाळा कधी बंद होणार नाही. शिक्षक सांगतील, “अभ्यास चालू ठेवा.” पण मुले थकतील. खेळायला वेळ मिळेल, पण विश्रांती नसेल. मी शाळेत एकदा मित्रांसोबत कल्पना केली. आम्ही म्हणालो, “सूर्य नेहमी आकाशात राहिला तर झोप कशी येईल?” सगळे हसलो, पण खरं आहे ना?
आजीचा आणखी एक किस्सा. त्या सांगतात, रात्री त्या आईबरोबर चंद्र पाहायच्या. चंद्राची गोष्ट सांगायच्या. एकदा आजी म्हणाल्या, “रात्र नसली तर चंद्र आणि तारे कुठे दिसतील?” मी विचार केला, हो, रात्र झाली नाही तर आकाश नेहमी निळं राहील. तारे चमकणार नाहीत. मुलांना रात्रीच्या गोष्टी ऐकायला मिळणार नाहीत. माझ्या मैत्रिणीला, रिया सांगितलं. ती म्हणाली, “मी रात्री स्वप्न पाहते, ते कसे पाहणार?” हे ऐकून मला दुःख वाटलं. रात्र ही शांततेची वेळ आहे. घरात सगळे एकत्र बसतात. जेवतात. हसतात. पण रात्र नसली तर हे सगळं कसं होईल? मी घरात एक प्रसंग आठवतो. माझा छोटा भाऊ रात्री उशिरा झोपतो. सकाळी उठायला कठीण जातं. मी त्याला म्हणालो, “बघ, रात्र विश्रांतीसाठी आहे.” पण कल्पना करा, रात्रच नसली तर? प्राणी आणि झाडं काय करतील? पक्षी कधी विश्रांती घेतील? फुले कधी उमलतील? आजोबा सांगतात, रात्र नसली तर शेती कशी होईल. झाडांना विश्रांती मिळणार नाही. फळं कमी येतील. हे सगळं विचार करून मला वाटतं, प्रकृतीचा समतोल किती महत्त्वाचा आहे.
हे पण वाचा:- Kathalekan Marathi Nibandh: कथालेखन मराठी निबंध
शाळेत एकदा आम्ही चित्र काढलं. मी काढलं, नेहमी दिवस असलेलं जग. सगळे थकलेले दिसत होते. माझी शिक्षिका म्हणाल्या, “छान, पण रात्र असली तरच दिवसाची मजा येते.” मी मित्रांसोबत पार्कमध्ये गेलो. तिथे आम्ही कल्पना केली, रात्र झाली नाही तर रात्रीच्या खेळाची मजा गेली. फटाके फोडायला वेळ कसा मिळेल? दिवाळी कशी साजरी करणार? माझ्या आजीचा किस्सा आठवला. त्या सांगतात, लहान असताना रात्री सण साजरे करायच्या. लोक एकत्र यायचे. गाणी म्हणायचे. रात्र नसली तर हे सगळं हरवेल. मी विचार करतो, रात्र झाली नाही तर भावना कशा व्यक्त करणार? रात्री एकटे बसून स्वप्न पाहतो, ते कसे? माझ्या घरात आई रात्री गोष्ट सांगते. ती म्हणते, “रात्र ही शांत आहे.” पण नेहमी दिवस असला तर शांतता कुठे मिळेल? लोक चिडचिडे होतील. हसणं कमी होईल. मी माझ्या छोट्या बहिणीला सांगितलं, “बघ, रात्र आली की मजा येते.” ती हसली आणि म्हणाली, “हो, चंद्र खूप छान.”
रात्र झाली नाही तर निबंध लिहिताना मला वाटतं, आपण प्रकृतीला किती महत्त्व देतो. दिवस आणि रात्र हे जीवनाचे चक्र आहे. ते नसले तर सगळं विस्कळीत होईल. पण हे कल्पना करून आपण समजतो, रात्रीची किंमत काय आहे. मी दररोज रात्री आकाश पाहतो आणि आनंद होतो. चला, आपण सगळे मिळून प्रकृती जपू. दिवसाची मजा घेऊ आणि रात्री विश्रांती घेऊ. असं जग सुंदर राहील. प्रत्येक मुलाने हे समजावं आणि हसत राहावं.
1 thought on “Ratra Zali Nahi Tar Marathi Nibandh: रात्र झाली नाही तर निबंध”