Shetkari Jagacha Poshinda Nibandh: शेतकरी जगाचा पोशिंदा आहे. हे वाक्य मी लहानपणापासून ऐकतो. खरंच, आपल्या प्रत्येकाच्या ताटात जे अन्न येते, ते शेतकऱ्याच्या कष्टाने पिकवलेले असते. शेतकरी हा फक्त शेती करणारा माणूस नाही, तो आपल्या देशाचा आधार आहे. तो रात्रंदिवस मेहनत करतो आणि आपल्याला दोन वेळचे जेवण देतो. म्हणूनच त्याला ‘जगाचा पोशिंदा’ म्हणतात. मला हे विषय लिहिताना माझ्या गावातील शेतकऱ्यांच्या आठवणी आठवतात. त्यांचे कष्ट पाहून मला खूप आदर वाटतो.
माझ्या गावात अनेक शेतकरी राहतात. ते सकाळी लवकर उठतात. अंधार असतानाच बैलांना जुंपून शेतात जातात. नांगरणी करतात, पेरणी करतात. पाऊस पडला नाही तर ते काळजीत असतात. पण तरीही ते हार मानत नाहीत. एकदा माझ्या आजोबांनी मला सांगितले, “बाळा, शेतकरी हा निसर्गाशी बोलतो. पाऊस यावा म्हणून प्रार्थना करतो, आणि पीक चांगले यावे म्हणून राबतो.” आजोबा स्वतः शेतकरी होते. ते म्हणायचे, “उन्हाळ्यात ऊन तापते, पावसाळ्यात पाणी साचते, पण शेतकरी थांबत नाही.” त्यांच्या हातात कायम माती लागलेली असायची. ते हसत म्हणायचे, “ही मातीच आमचा देव आहे.” असे किस्से ऐकून मला वाटते की शेतकरी किती मेहनती आणि धैर्यवान असतो.
शेतकरी फक्त आपल्या कुटुंबासाठी नाही तर संपूर्ण जगासाठी काम करतो. आपण सकाळी उठून भाकरी खातो, दूध पितो, भाजी घालतो. हे सगळे शेतकऱ्याच्या मेहनतीने मिळते. भात, गहू, डाळी, भाज्या, फळे – हे सगळे त्याच्याच शेतातून येतात. शहरात राहणारे लोक म्हणतात, “अन्न बाजारातून मिळते.” पण ते अन्न शेतकऱ्याने पिकवलेले असते. एकदा शाळेत शिक्षक म्हणाले, “शेतकरी हा सैनिकासारखा आहे. सैनिक देशाचे रक्षण करतो, तर शेतकरी लोकांचे पोषण करतो.” हे ऐकून मला खूप अभिमान वाटला. कारण माझा बाबा सुद्धा शेतकरी आहे. तो म्हणतो, “मी शेतात राबतो, म्हणून तुम्ही शाळेत जाता.” त्याच्या कष्टामुळे आम्ही अभ्यास करतो.
Majha Avadta Rutu Unhala Marathi Nibandh: माझा आवडता ऋतू उन्हाळा मराठी निबंध
शेतकऱ्याचे जीवन सोपे नाही. कधी दुष्काळ येतो, कधी अतिवृष्टी होते. कधी कीड लागते, कधी बाजारात भाव कमी मिळतो. तरीही तो हसतो आणि काम करतो. माझ्या शेजारील काकांनी एकदा सांगितले, “पिक वाया गेले तरी आम्ही पुन्हा पेरतो. कारण जगाला अन्न हवे आहे.” असे शेतकरी पाहून मला वाटते की त्यांच्यात खूप ताकद आहे. ते कर्ज घेतात, मेहनत करतात, पण कधी हार मानत नाहीत. गावात जेव्हा पिके लहान असतात, तेव्हा सगळे शेतकरी एकत्र येऊन मदत करतात. एकजण पेरतो, दुसरा पाणी देतो. अशी एकता पाहून मजा येते.
शेतकरी आपल्या देशाची अर्थव्यवस्था मजबूत करतो. शेतीवर अनेक उद्योग अवलंबून आहेत. साखर कारखाने, कापूस गिरण्या, धान्याचे व्यापार – हे सगळे शेतकऱ्यामुळे चालतात. महाराष्ट्रात ‘थेट शेतकऱ्यांच्या बांधावर’ असे कार्यक्रम होतात. तिथे लोक शेतकऱ्यांचा सन्मान करतात. मला वाटते की आपण सगळ्यांनी शेतकऱ्यांचा आदर करायला हवा. त्यांना मदत करायला हवी. शाळेतून आम्ही शेतकऱ्यांसाठी चित्रे काढतो, निबंध लिहितो. हे करताना मला खूप आनंद होतो.
शेवटी, शेतकरी जगाचा पोशिंदा आहे हे खरे आहे. तो आपल्याला अन्न देतो, जीवन देतो. आपण त्याच्या कष्टाची कदर करू. त्याला सन्मान देऊ. जेव्हा आपण जेवतो, तेव्हा त्याच्या मेहनतीला नमस्कार करू. शेतकरी सुखी राहिला तर जग सुखी राहील. मी मोठा झालो की मीही शेतकऱ्यांसाठी काहीतरी करेन. कारण तो खरा पोशिंदा आहे. त्याच्या कष्टाने हे जग फिरते.
1 thought on “Shetkari Jagacha Poshinda Nibandh: शेतकरी जगाचा पोशिंदा निबंध”