Stri Purush Samanta Kalachi Garaj Marathi Nibandh: आजकाल आपण सर्वजण ऐकतो की स्त्री आणि पुरुष हे समान आहेत. पण खरंच हे समान असतात का? मला वाटतं, हो! स्त्री पुरुष समानता ही आजच्या काळाची खरी गरज आहे. माझ्या लहानपणापासूनच मी हे पाहिलं आहे. आमच्या घरी आई आणि बाबा दोघेही काम करतात. आई स्वयंपाक करते, पण बाबाही भाजी चिरतो किंवा भांडी घासतो. मला आठवतं, एकदा मी आणि माझी बहिण आजारी पडलो होतो. तेव्हा बाबांनी रात्रभर जागून आम्हाला औषध दिलं आणि आईने दुसऱ्या दिवशी ऑफिसला जाऊन काम सांभाळलं. तेव्हा मला समजलं की घरी दोघांचीही मेहनत किती महत्त्वाची असते.
माझ्या बालपणीची एक गोड आठवण आहे. मी पाचवीत होतो तेव्हा आमच्या शाळेत क्रिकेटचा सामना होता. मुले आणि मुली असे वेगळे संघ नव्हते. आम्ही सर्व मित्र-मैत्रिणी एकत्र खेळलो. माझी मैत्रीण प्रिया खूप चांगली बॅटिंग करायची. तिने एक षटकार मारला आणि आमचा संघ जिंकला! तेव्हा सर्वांनी तिची वाहवा केली. कोणीही म्हणालं नाही की मुलगी आहे म्हणून ती खेळू नये. उलट, आम्ही सर्वजण खूप खुश झालो. शाळेत अभ्यासातही असंच असतं. माझी मैत्रीण सारा नेहमी पहिली येते. मी आणि माझे मित्र तिच्याकडे मदत मागतो. ती आम्हाला समजावून सांगते आणि आम्हीही तिला खेळात मदत करतो. हे पाहून मला वाटतं, स्त्री आणि पुरुष एकत्र काम केलं तर किती मजा येते!
आजींकडूनही मी खूप गोष्टी ऐकल्या आहेत. आजी सांगायच्या की त्यांच्या लहानपणी मुलींना शाळेत पाठवायचे नाही असे नियम होते. पण त्यांच्या आजोबांनी म्हणजे माझ्या पणजोबांनी ठरवलं की मुलींनाही शिकवायला हवं. आजी म्हणायच्या, “मुलगा असो वा मुलगी, दोघांना समान संधी दिल्या तर घर आणि समाज दोन्ही मजबूत होतात.” आजी स्वतः शिकल्या आणि त्यांनी गावातल्या इतर मुलींना शिकवायला सुरुवात केली. त्यामुळे आज माझी आई डॉक्टर आहे आणि मी अभिमानाने सांगतो की आमच्या कुटुंबात स्त्री पुरुष समानता आहे. आजीचे हे किस्से ऐकले की मला खूप प्रेरणा मिळते.
आता बघा ना, आजच्या जगात किती बदल झाले आहेत. पूर्वी फक्त पुरुषच पोलिस किंवा पायलट होत असत. पण आता मुलीही विमान उडवतात, डॉक्टर होतात, शिक्षिका होतात. माझ्या शेजारील काकू आर्मीत आहेत. त्या आम्हाला सांगतात की देशासाठी स्त्री आणि पुरुष दोघेही समान मेहनत घेतात. आणि घरीही असंच असतं. माझा मित्र रोहन आणि त्याची बहिण रिया दोघेही घरकामात मदत करतात. रोहन स्वयंपाक शिकतो आणि रिया सायकल दुरुस्त करते. त्यांच्या आई-बाबांना खूप अभिमान वाटतो. असे प्रसंग पाहिले की मला वाटतं, जर सर्वत्र स्त्री पुरुष समानता असेल तर कोणतीही गोष्ट अशक्य नाही.
खरं तर, स्त्री पुरुष समानता ही फक्त नियम नाही, तर ती आपल्या मनातली भावना आहे. जर आपण लहानपणापासून मुलांना आणि मुलींना समान संधी दिल्या, त्यांना एकत्र खेळायला, शिकायला आणि स्वप्नं पाहायला शिकवलं, तर उद्याचं जग खूप सुंदर होईल. मला वाटतं, आपण सर्वांनी मिळून हे करायला हवं. घरी, शाळेत, मैदानात – सर्वत्र समानता आणायची. कारण हीच आजच्या काळाची खरी गरज आहे. जर आपण हे केलं तर प्रत्येक मूल – मुलगा असो की मुलगी – मोठं होऊन देशाला मजबूत बनवेल. चला, आपण आजपासूनच सुरुवात करूया!
3 thoughts on “Stri Purush Samanta Kalachi Garaj Marathi Nibandh: स्त्री पुरुष समानता काळाची गरज निबंध”