Jal Pradushan Nibandh in Marathi: जल प्रदूषण निबंध

Jal Pradushan Nibandh in Marathi: जल प्रदूषण हे एक मोठे समस्या आहे. मी लहान असताना, गावातील नदीत मी आणि माझे मित्र पोहायचो. पाणी इतके स्वच्छ आणि थंड वाटायचे की आम्ही तासंतास खेळायचो. पण आता तीच नदी काळी आणि दुर्गंधी येणारी झाली आहे. हे जल प्रदूषण आहे. हे मराठी निबंध मी माझ्या मनातील भावनांसह लिहितो आहे. जेणेकरून तुम्हालाही हे पटेल आणि आपण पाणी वाचवण्यासाठी काही तरी करू. पाणी हे जीवन आहे. ते प्रदूषित झाले तर सगळे जग दुखी होईल.

हे पण वाचा:- Maza Avadta Chhand Nritya Nibandh: माझा आवडता छंद नृत्य मराठी निबंध

मी बालपणी आजोबांसोबत नदीकाठी जात असे. आजोबा सांगायचे, “बाळा, पाणी हे अमृत आहे. त्याला जप.” एकदा आजोबांनी एक किस्सा सांगितला. त्यांच्या वेळी गावात एक छोटी नदी होती. सगळे लोक तिथून पाणी प्यायचे, कपडे धुवायचे. पण एकदा शहरातील कारखान्याचा कचरा नदीत आला. मासे मरू लागले. आजोबा आणि गावकरी मिळून कारखान्याविरुद्ध आवाज उठवला. ते म्हणाले, “हे जल प्रदूषण आहे. रासायनिक कचरा पाणी विषारी करतो.” हे ऐकून मला वाटले, जल प्रदूषण कसे होते? मुख्य कारण म्हणजे कारखान्यांचा कचरा. ते रासायनिक पदार्थ नद्या आणि तलावात टाकतात. माझ्या मित्राने सांगितले की त्याच्या गावात प्लास्टिक आणि कचरा नदीत फेकतात. त्यामुळे पाणी गढूळ होते. मी शाळेत शिकलो की शेतातील कीटकनाशके आणि खते पावसात वाहून नदीत जातात. एकदा घरात छोटा प्रसंग घडला. मी आणि माझी बहिण बागेत खेळत होतो. मी प्लास्टिकची बाटली नदीत फेकली. आईने मला समजावले, “हे पाणी खराब करते. ते गोळा कर आणि रिसायकल कर.” हे ऐकून मला समजले की छोट्या चुकींमधून जल प्रदूषण सुरू होते.

जल प्रदूषणाचे परिणाम खूप वाईट आहेत. मी शाळेत एक नाटक केले होते. त्यात मी मासा होतो आणि पाणी प्रदूषित झाल्याने मी आजारी पडलो. सगळे मुलं हसले, पण शिक्षक म्हणाले, “हे खरे आहे. प्रदूषित पाण्याने लोक आजारी पडतात. पोटदुखी, त्वचेचे रोग होतात.” माझ्या मैत्रिणीने सांगितले की तिच्या आजीच्या गावात जल प्रदूषणामुळे पिण्याचे पाणी कमी झाले. लोक दूरवरून पाणी आणतात. मी एकदा आजीला विचारले, “आजी, तुझ्या वेळी जल प्रदूषण नव्हते का?” आजी हसल्या आणि म्हणाल्या, “कमी होते. आम्ही नदी साफ ठेवायचो. पण आता शहर वाढले आणि कचरा वाढला.” आजीचा किस्सा आठवला. त्या लहान असताना, एकदा गावात पूर आला. पूरात शहराचा कचरा मिसळला आणि नदीतील सगळे प्राणी मरले. सगळे गाव दुखी झाले. हे पाहून मला वाटते, जल प्रदूषण पर्यावरणाला हानी पोहोचवते. मासे आणि पक्षी मरतात. झाडे कमी होतात. माझ्या बालपणीच्या आठवणीत, मी आणि मित्र नदीत मासे पकडायचो. पण आता तीच नदी प्रदूषित झाली तर मासे दिसत नाहीत. पाणी दुर्गंधी येते आणि खेळायला मजा येत नाही.

हे पण वाचा:- Vahtuk Niyam Nibandh Marathi: वाहतूक नियम निबंध मराठी

जल प्रदूषण रोखण्यासाठी आपण काय करू शकतो? मी शाळेत एक प्रकल्प केला. त्यात मी पाणी शुद्ध करण्याबद्दल लिहिले. कारखान्यांनी कचरा प्रक्रिया करावा. माझ्या मित्राने सांगितले की त्याच्या घरात ते पाणी वाचवतात. नळ बंद करतात, पावसाचे पाणी गोळा करतात. हे छोटे उपाय आहेत. एकदा घरात आईने मला सांगितले, “राम, तू नदी साफसफाईत भाग घे.” मी आणि माझी बहिण मिळून गावातील नदी साफ केली. प्लास्टिक गोळा केले. मजा आली आणि मला वाटले, हे जल प्रदूषण रोखण्यासाठी चांगले आहे. आजोबा म्हणायचे, “निसर्गाशी मैत्री कर. प्लास्टिक कमी वापर.” मी शाळेत मित्रांसोबत एक अभियान केले. सगळे मिळून गावात जनजागृती केली. पोस्टर्स लावले. शिक्षक म्हणाले, “तुम्ही पाणी वाचवता आहात.” हे ऐकून खूप आनंद झाला. जल प्रदूषण मराठी निबंध सांगतो की सरकारही मदत करू शकते. कारखान्यांना दंड देणे, साफसफाईचे कार्यक्रम चालवणे. पण आपण प्रत्येकाने सुरुवात करू. घरातून, शाळेतून.

शेवटी, जल प्रदूषण हे गंभीर आहे, पण आपण मिळून ते रोखू शकतो. मी माझ्या बालपणीच्या आठवणी आणि आजोबांच्या किस्स्यांमधून शिकलो की पाणी जपले तर आयुष्य सुंदर होते. चला, आजपासूनच छोटे बदल करू. पाणी वाचवू, कचरा फेकू नये आणि नद्या साफ ठेवू. मला वाटते, हे करून आपण एक नीळे आणि स्वच्छ जग बनवू. जल प्रदूषण मराठी निबंध तुम्हाला प्रेरणा देईल. धन्यवाद!