Sakalcha Dekhava Nibandh in Marathi: सकाळचा देखावा म्हणजे काय? मी जेव्हा सकाळी उठतो, तेव्हा खिडकीतून बाहेर पाहतो आणि मन अगदी ताजे होऊन जाते. सकाळचा देखावा इतका सुंदर असतो की, तो मला नवीन दिवसाची सुरुवात आनंदाने करायला सांगतो. मी शाळेत इयत्ता सातवीत आहे, आणि मला सकाळी उठून बाहेर पाहणे खूप आवडते. आज मी या निबंधात सकाळच्या देखाव्याबद्दल सांगणार आहे, ज्याने माझ्या मनात नेहमी आनंद भरतो.
सकाळी जेव्हा सूर्य उगवतो, तेव्हा आकाश हळूहळू उजळते. माझ्या घरात सकाळी पाच वाजता मी उठतो. आई मला उठवते आणि म्हणते, “चल, बेटा, सकाळचा देखावा पाहूया.” आमच्या घराच्या बाल्कनीतून मी बाहेर पाहतो. झाडांवर पक्षी चिवचिव करतात. कोकिळा गात असते, आणि कावळेही आवाज काढतात. मी एकदा आजीला विचारले होते, “आजी, सकाळी हे पक्षी इतके खुश का असतात?” आजी हसून म्हणाली, “कारण सकाळ नवीन आशा घेऊन येते. जसे तू शाळेत नवीन गोष्टी शिकतोस, तसे पक्षीही नवीन दिवस सुरू करतात.” आजीच्या या बोलण्याने मला सकाळचा देखावा अधिक आवडू लागला. मी आणि माझा लहान भाऊ एकदा सकाळी बाहेर गेलो होतो. आम्ही पार्कमध्ये फिरलो. तिथे फुले उमललेली होती. लाल, पिवळी, गुलाबी फुले. मी भाऊला म्हणालो, “पाह, सकाळचा देखावा किती रंगीत आहे!” त्याने हसून मला एक फूल तोडून दिले. ती सकाळची आठवण मला नेहमी आनंद देते.
शाळेत जाण्यापूर्वी सकाळचा देखावा मला ऊर्जा देतो. माझ्या घराजवळ एक छोटी नदी आहे. सकाळी तिथे मी मित्रांसोबत जातो. आम्ही पाण्यात दगड फेकतो आणि पाहतो की किती लाटा होतात. माझा मित्र रोहन म्हणतो, “सकाळचा देखावा म्हणजे निसर्गाची जादू.” एकदा आम्ही शाळेच्या ट्रिपला गेलो होतो. तिथे पहाडावर सकाळ उगवली. सूर्य हळूच डोंगराच्या मागून बाहेर आला. आकाश नारंगी आणि गुलाबी रंगाने भरले. मी विचार केला, हे सकाळचे देखावे इतके सुंदर का? कारण ते मला सांगते की, प्रत्येक दिवस नवीन सुरुवात आहे. आजोबा मला सांगतात, “मी लहान असताना सकाळी शेतात जायचो. तिथे सकाळचा देखावा पाहून मी दिवसभर काम करायचो.” आजोबांच्या किस्स्याने मला वाटते की, सकाळचे देखावे कधीही बदलत नाहीत. ते नेहमी ताजे आणि प्रेरणादायी असतात.
सकाळचा देखावा फक्त निसर्गातच नाही, तर घरातही असतो. सकाळी आई चहा बनवते. बाबा वर्तमानपत्र वाचतात. मी आणि दीदी एकत्र ब्रेकफास्ट करतो. दीदी म्हणते, “सकाळचा देखावा म्हणजे कुटुंब एकत्र येणे.” एकदा मी आजारी होतो. सकाळी उठलो नाही. पण आईने मला खिडकीजवळ नेले आणि म्हणाली, “पाह, बाहेर सकाळचा देखावा तुझी वाट पाहतो आहे.” मी पाहिले, आणि मन हलके झाले. त्या दिवशी मी लवकर बरे झालो. माझ्या मैत्रिणी प्रिया आणि मी शाळेत सकाळी भेटतो. ती म्हणते, “सकाळचा देखावा पाहून शाळा मजेदार वाटते.” आम्ही एकदा शाळेच्या मैदानावर सकाळी खेळलो. सूर्यकिरण आमच्यावर पडले. ते इतके छान वाटले की, आम्ही हसत-खेळत अभ्यास केला. सकाळचे देखावे मला शिकवतात की, छोट्या गोष्टींमध्ये आनंद आहे.
आता मी सकाळच्या देखाव्यातील आणखी एक गोष्ट सांगतो. सकाळी धुके असते. ते हळूहळू नाहीसे होते. मी एकदा आजी-आजोबांसोबत गावी गेलो होतो. तिथे सकाळचा देखावा वेगळाच होता. शेतात हिरवी पिके, आणि सकाळी ओले गवत. आजोबा म्हणाले, “हे सकाळचे देखावे मला बालपणाची आठवण करून देतात.” मी विचार केला, माझ्या बालपणातही हे देखावे कायम राहतील. मित्रांबरोबर सकाळी सायकल चालवणे, किंवा शाळेत जाण्याच्या वाटेवर फुले पाहणे, हे सर्व सकाळचे देखावे आहेत. ते मला सांगतात की, जीवन सुंदर आहे.
शेवटी, सकाळचा देखावा मला खूप आवडतो. तो मला नवीन दिवसाची सुरुवात सकारात्मक करायला शिकवतो. प्रत्येक सकाळी मी उठतो आणि विचार करतो, आज काय नवीन करू? सकाळचा देखावा पाहून मी खुश होतो. तुम्हीही सकाळी उठा आणि सकाळचा देखावा पाहा. तो तुम्हाला आनंद देईल. सकाळचे देखावे म्हणजे निसर्गाची भेट. ते नेहमी ताजे आणि प्रेरणादायी असतात. मला वाटते, प्रत्येक मुलाने सकाळचा देखावा अनुभवावा. कारण तो जीवनातील छोट्या आनंदाची ओळख करून देतो.
1 thought on “Sakalcha Dekhava Nibandh in Marathi: सकाळचा देखावा निबंध”