Mi Doctor Zalo tar Nibandh in Marathi: मी लहान असतानाचा एक प्रसंग आठवतो. मी फक्त सहा-सात वर्षांचा होतो. आमच्या घरी आजी आजारी पडल्या होत्या. त्यांना खूप ताप आला होता. रात्रभर त्या तगमगत होत्या. मी त्यांच्या शेजारी बसून होतो. मनात खूप भीती वाटत होती. मग डॉक्टर काका आले. त्यांनी आजीला नीट तपासले, औषध दिले आणि हसून म्हणाले, “काळजी करू नका, लवकर बऱ्या होतील.” दुसऱ्या दिवशी आजी खूप बऱ्या वाटू लागल्या. तेव्हा मला वाटले, डॉक्टर हे खूप मोठे काम करतात. ते लोकांचा जीव वाचवतात. त्या दिवसापासून माझ्या मनात एक स्वप्न रुजले – मी मोठा झालो की डॉक्टर होईन. मी डॉक्टर झालो तर खूप लोकांना बरे करेन.
Bhatkya Kutryachi Atmakatha Nibandh: भटक्या कुत्र्याची आत्मकथा निबंध
मी डॉक्टर झालो तर सर्वप्रथम माझ्या गावात एक छोटेसे दवाखाने उघडेन. आमच्या गावात गरीब लोक खूप आहेत. त्यांना शहरात जाऊन उपचार करणे कठीण जाते. बसचा खर्च, वेळ, सगळे जमत नाही. मी त्या सर्वांना मोफत किंवा खूप कमी पैशांत उपचार करेन. लहान मुलांना लस देईन, जेणेकरून ते आजारी पडणार नाहीत. आजी-आजोबांना नियमित तपासणी करेन. मला आठवते, माझ्या शाळेत एकदा माझा मित्र रोहन पडला आणि त्याच्या गुडघ्याला खूप जखम झाली. रक्त येत होते. सगळे घाबरलो होतो. शिक्षकांनी त्याला दवाखान्यात नेले. तेव्हा मला वाटले होते, मी जर डॉक्टर असतो तर लगेच त्याची जखम स्वच्छ करून पट्टी बांधली असती. रोहनला वेदना कमी झाल्या असत्या. असे प्रसंग पाहून मला डॉक्टर होण्याची इच्छा आणखी वाढते.
मी डॉक्टर झालो तर फक्त औषध देणार नाही, तर लोकांना आजार टाळण्याचे मार्गही सांगीन. उदाहरणार्थ, स्वच्छता किती महत्त्वाची आहे ते समजावून सांगीन. हात धुणे, पाणी उकळून पिणे, भाज्या-फळे नीट धुवून खाणे – हे सगळे छोटे छोटे नियम पाळले की आजार येत नाहीत. माझ्या आजोबा नेहमी सांगायचे, “पूर्वी गावात प्लेगसारखे आजार यायचे. लोकांना काही समजत नव्हते. मग डॉक्टरांनी येऊन सगळ्यांना शिकवले आणि आजार थांबले.” त्यांचे ते किस्से ऐकून मला वाटते, डॉक्टर हे फक्त शरीर बरे करत नाहीत, तर लोकांचे आयुष्य बदलतात. मीही असेच करेन. शाळेत जाऊन मुलांना आरोग्याबद्दल सांगीन. त्यांना सांगीन की सकस जेवण खा, खेळा, झोप पूर्ण घ्या. मग तुम्ही नेहमी निरोगी राहाल.
Mi Shikshak Zalo tar Nibandh in Marathi: मी शिक्षक झालो तर निबंध मराठी
मला माहिती आहे की डॉक्टर होणे सोपे नाही. खूप अभ्यास करावा लागतो. रात्रंदिवस वाचावे लागते. पण मला ते आवडते. विज्ञानाचा विषय मला खूप आवडतो. मानवी शरीर कसे काम करते, हे जाणून घेणे मजा वाटते. मी डॉक्टर झालो तर गरीब मुलांना मोफत शिकवेन की तेही डॉक्टर कसे होता येते. माझ्या मैत्रिणीने एकदा सांगितले होते, “मला नर्स व्हायचे आहे.” मी तिला म्हणालो, “चला, आपण दोघे मिळून एक मोठे हॉस्पिटल उघडू.” तेव्हा आम्ही दोघे खूप हसलो होतो. पण ते स्वप्न खरे करायचे आहे. डॉक्टर म्हणजे फक्त पैसा कमवणे नव्हे, तर लोकांची सेवा करणे. जेव्हा एखादा रुग्ण बरा होऊन हसत-खेळत घरी जातो, तेव्हा डॉक्टरला जो आनंद मिळतो, तो पैशांत मोजता येत नाही.
शेवटी एवढेच सांगतो की मी डॉक्टर झालो तर माझे आयुष्य सार्थकी लागेल. मी माझ्या आई-बाबांना, आजी-आजोबांना, मित्रांना आणि सगळ्या गावकऱ्यांना अभिमान वाटेल. डॉक्टर होऊन मी लोकांच्या डोळ्यातील अश्रू पुसेन आणि त्यांच्या चेहऱ्यावर हास्य आणेन. हे स्वप्न मी नक्की पूर्ण करेन. कारण डॉक्टर होणे हे माझे स्वप्न नाही, तर माझी जबाबदारी आहे. तुम्हालाही तुमचे स्वप्न पूर्ण करायचे असेल तर मेहनत करा. मेहनत केल्यावर सगळे शक्य आहे!
1 thought on “Mi Doctor Zalo tar Nibandh in Marathi: मी डॉक्टर झालो तर मराठी निबंध”