Mi Rasta Boltoy Nibandh in Marathi: मी रस्ता आहे. रोज हजारो पाय माझ्यावर पडतात, गाड्या माझ्यावरून धावतात. मी रस्ता बोलतोय निबंध मराठी लिहिताना मला खूप काही सांगायचं आहे. मी गावापासून शहरापर्यंत पसरलो आहे. कधी रुंद, कधी अरुंद, कधी डांबरी, कधी खडीचा. लहान मुलांना मी खेळायला जागा देतो, मोठ्यांना प्रवासाची सोय करतो. माझ्या बालपणीची आठवण नाही, पण जेव्हा मी नव्याने बनलो होतो, तेव्हा मी स्वच्छ आणि चकचकीत होतो. लोक मला पाहून म्हणायचे, “किती छान रस्ता आहे!” पण आता मी थकलो आहे. खड्डे पडले आहेत, कचरा पडला आहे. तरीही मी रोज लोकांना घेऊन जातो.
हे पण वाचा:- Maza Avadta Chhand Gayan Nibandh: माझा आवडता छंद गायन मराठी निबंध
एका घरासमोर मी जातो. तिथे एक छोटी मुलगी रोज शाळेत जायला माझ्यावर चालते. मी तिला पाहतो, ती हसत हसत येते. एकदा पाऊस पडला, मी ओला झालो. ती पडली आणि रडली. मी तिला काहीच बोललो नाही, पण मनात दुःख झालं. माझ्या आजोबांचा किस्सा ऐकतो मी. पूर्वी मी मातीचा होतो. बैलगाड्या माझ्यावरून जायच्या. आजोबा सांगतात, तेव्हा मी हिरवा होतो, झाडं माझ्या दोन्ही बाजूला होती. आता काँक्रीटच्या इमारती उभ्या राहिल्या. मी माझ्या मित्राला, एका झाडाला सांगितलं, “आता लोक आम्हाला विसरले.” झाड हसलं आणि म्हणालं, “पण आपण तरी लोकांना साथ देतो.” असा छोटासा प्रसंग मला प्रेरणा देतो. मी रस्ता आहे, मी शाळेला जातो, ऑफिसला जातो, रुग्णालयाला जातो. एकदा रात्री एक रुग्णाला अॅम्ब्युलन्स माझ्यावरून घेऊन गेली. मी शांत राहिलो, जेणेकरून लवकर पोहोचेल. पण खड्ड्यातून जाताना अॅम्ब्युलन्स हादरली. मी स्वतःला दोष देतो.
शहरात मी खूप गर्दी पाहतो. गाड्या हॉर्न वाजवतात, लोक धावतात. एकदा एक छोटा मुलगा माझ्यावर खेळत होता. बॉल माझ्यावर आला, आणि तो धावला. गाडी येत होती. मी ओरडलो नाही, पण मनात घाबरलो. सुदैवाने ब्रेक लागला. मी त्या मुलाला पाहतो आणि विचार करतो, “मी सुरक्षित असतो तर हे घडलं नसतं.” माझ्या मैत्रिणीला, एका नदीच्या पुलाला सांगितलं. तो म्हणाला, “मीही थकलो आहे, पण लोकांना जोडतो.” मी घरासमोर एक प्रसंग पाहतो. रोज सकाळी आजी माझ्यावर चालते, व्यायाम करते. ती हसत हसत येते. एकदा ती पडली, मी तिला आधार देऊ शकलो नाही. पण तिने हसून उठलं आणि म्हणाली, “रस्ता चांगला आहे, मीच घाई केली.” हे ऐकून मला बरं वाटलं. मी रस्ता आहे, मी सण साजरे करतो. दिवाळीला माझ्यावर फटाके फोडतात, रांगोळ्या काढतात. गणेशोत्सवाला माझ्यावरून मिरवणुका जातात. मी आनंदी होतो.
हे पण वाचा:- Jal Pradushan Nibandh in Marathi: जल प्रदूषण निबंध
एकदा मी एका शेतकऱ्याला पाहिलं. तो माझ्यावरून बाजारात भाजी घेऊन जात होता. पाऊस पडला, मी चिखल झालो. त्याची सायकल घसरली. तो रडला नाही, उठला आणि चालू लागला. मी विचार केला, लोक किती मेहनती आहेत. मी माझ्या छोट्या भावाला, एका फूटपाथला सांगितलं, “आपण लोकांना आधार देतो.” तो म्हणाला, “पण लोक आपल्यावर कचरा टाकतात.” हे खरं आहे. प्लास्टिक, कागद, कचरा माझ्यावर पडतो. मी श्वास घेऊ शकत नाही. पण जेव्हा स्वच्छता मोहीम येते, मुले मला स्वच्छ करतात, तेव्हा मला आनंद होतो. एकदा शाळेच्या मुलांनी माझ्यावर झाडं लावली. मी हिरवा झालो. मी त्यांना मनात धन्यवाद देतो.
मी रस्ता बोलतोय निबंध मराठी लिहिताना मला वाटतं, मी फक्त रस्ता नाही, मी जीवनाचा भाग आहे. मी जोडतो गावं, शहरं, मनं. पण मला काळजी घ्या. खड्डे बुजवा, कचरा टाकू नका, झाडं लावा. मी सुरक्षित राहिलो तर तुम्ही सुखी राहाल. चला, आपण सगळे मिळून मला स्वच्छ आणि मजबूत ठेवू. मी नेहमी तुमची वाट पाहत असतो. मी रस्ता आहे, मी तुमचा मित्र आहे.