Mi Vaar Boltoy Nibandh in Marathi: नमस्कार मुलांनो! मी वारा बोलतोय. तुम्ही मला पाहू शकत नाही, पण माझी जाणीव तुम्हाला नेहमीच होते. कधी मी हलकेच तुमच्या गालावरून फिरतो. कधी तुमचे केस उडवतो. कधी तुमच्या पतंगाला आकाशात उंच नेतो. मी शांतही असतो आणि कधी खूप वेगवानही होतो. आज मीच तुमच्याशी माझी गोष्ट सांगणार आहे.
मी रोज सकाळी लवकर उठतो. सूर्य उगवतो तेव्हा मी हळूच अंगणात येतो. तुमची आई झाडू मारत असते. मी धूळ बाजूला सारतो. आजी अंगणात बसून रामरक्षा म्हणत असते. तिच्या पांढऱ्या केसांशी मी खेळतो. ती हसून म्हणते, “अरे वाऱ्या, जरा हळू वाह!” मला ते ऐकून खूप मजा वाटते. घरातला छोटा बाळ माझ्या झुळुकीने गार होतो आणि गोड हसतो. तेव्हा मला वाटते, मी काहीतरी चांगले काम केले.
शाळेतही मी तुमच्यासोबत असतो. दुपारच्या सुट्टीत तुम्ही मैदानात खेळायला जाता. क्रिकेट खेळताना चेंडू जरा दूर गेला की तुम्ही म्हणता, “आज वारा जोरात आहे!” पतंग उडवताना तर तुम्ही माझीच वाट पाहता. “जरा वारा आला की पतंग वर जाईल,” असे तुम्ही म्हणता. तेव्हा मी थोडा वेग वाढवतो आणि तुमचा पतंग निळ्या आकाशात उंच उडतो. तुमच्या चेहऱ्यावरचे हसू पाहून मला खूप आनंद होतो.
पावसाळ्यात माझी मजाच वेगळी असते. काळे ढग येतात. मी त्यांना ढकलतो. कधी कधी मी जरा जास्तच खोडकर होतो. झाडांची पाने सळसळतात. खिडक्या आपटतात. तुम्ही घाबरता. पण मी वाईट नाही. मी फक्त ढगांना हलवतो, म्हणजे पाऊस पडेल आणि शेतात पीक येईल. शेतकरी काका आनंदाने आकाशाकडे पाहतात. त्यांच्या शेतात हिरवी पिके डोलतात. तेव्हा मला खूप समाधान मिळते.
हिवाळ्यात मी थोडा थंड होतो. तुम्ही स्वेटर घालता. गरम गरम भजी खात बसता. मी खिडकीतून आत येतो आणि तुम्हाला गारवा देतो. उन्हाळ्यात मात्र मी थंड झुळूक बनून येतो. वीज गेली की तुम्ही हाताने पंखा घालता. पण मी हळूच वाहू लागलो की तुम्हाला बरे वाटते. आजोबा म्हणतात, “निसर्गाचा पंखा सुरू झाला!” त्यांचे हे वाक्य मला खूप आवडते.
Shalechi Atmakatha Nibandh in Marathi: शाळेचे आत्मकथन मराठी निबंध
मी फक्त खेळकर नाही. मी तुम्हाला एक शिकवणही देतो. मी सतत चालत राहतो. कधी थांबत नाही. अडथळे आले तरी मार्ग शोधतो. डोंगर, झाडे, घरे – सगळ्यांमधून वाट काढतो. तुम्हीही माझ्यासारखे बना. अभ्यासात अडचण आली तरी थांबू नका. प्रयत्न करत राहा. हसत राहा. पुढे जात राहा.
कधी कधी मी जरा रागावतो आणि वादळ बनतो. पण तेव्हा सुद्धा माझा उद्देश वाईट नसतो. निसर्गाचा समतोल राखणे हे माझे काम आहे. म्हणून तुम्ही झाडे लावा. निसर्ग जपा. मी स्वच्छ आणि शुद्ध राहीन. तुम्हालाही ताजी हवा मिळेल.
मुलांनो, मी वारा बोलतोय निबंध मराठीमध्ये तुम्हाला माझी ही छोटीशी गोष्ट सांगितली. मी तुमचा अदृश्य मित्र आहे. तुमच्या आनंदात सहभागी होणारा, तुमचे अश्रू पुसणारा आणि तुमच्या स्वप्नांना उंच भरारी देणारा. जेव्हा जेव्हा तुम्हाला गार झुळूक जाणवेल, तेव्हा समजा मी तुमच्याजवळ आहे. हसत राहा, खेळत राहा आणि माझ्यासारखे नेहमी पुढे पुढे चालत राहा.