Plastic Pradushan par Nibandh in Marathi: मला आठवतं, लहानपणी मी आणि माझी छोटी बहीण पार्कमध्ये खेळायला जायचो. तिथे रंगीत खेळणी, चॉकलेटची पाकिटं सगळीकडे पडलेली असायची. एकदा बहिणीने एक प्लास्टिकची पिशवी उचलली आणि त्यातून खेळायला लागली. मी तिला थांबवलं, कारण ती घाण होती. घरी येऊन आईला सांगितलं. आई म्हणाली, “बाळा, प्लास्टिकचा कचरा खूप वाईट आहे, तो निसर्गाला मारतो.” तेव्हापासून मला प्लास्टिक प्रदूषणाची जाणीव झाली. प्लास्टिक प्रदूषण निबंध मराठी लिहिताना मी विचार करतो, प्लास्टिक आज सर्वत्र आहे – पिशव्या, बाटल्या, खेळणी, पाकिटं. ते सोपं आणि स्वस्त आहे, पण ते विघटित होत नाही. शेकडो वर्षं जमिनीत राहतं. लहान मुलांना हे समजेल, कारण आपण सगळे प्लास्टिकच्या वस्तू वापरतो, पण त्याचा कचरा पाहतो. माझ्या बालपणीची आणखी एक आठवण आहे. एकदा मी समुद्रकिनारी फिरायला गेलो. तिथे प्लास्टिकच्या बाटल्या, पिशव्या पाण्यात तरंगत होत्या. एक कासव प्लास्टिक खाऊन त्रासात होतं. मी दुःखी झालो.
हे पण वाचा:- Maze Avadte Zad Essay in Marathi: माझे आवडते झाड मराठी निबंध
घरात एकदा आईबाबा बोलत होते. बाबा म्हणाले, “प्लास्टिक बंद करायला हवं, नाहीतर पृथ्वी प्लास्टिकने भरून जाईल.” मी विचार केला, हो, प्लास्टिक प्रदूषण खूप मोठं आहे. ते जमिनीत, पाण्यात, हवेत सगळीकडे पसरतं. जमिनीत टाकलं तर झाडं वाढत नाहीत, प्राणी ते खाऊन मेले. गायी, हरणं प्लास्टिक खाऊन आजारी पडतात. माझ्या आजोबांचा एक किस्सा आहे. ते सांगतात, त्यांच्या लहानपणी कागदी पिशव्या किंवा कापडी थैलया वापरायचे. प्लास्टिक नव्हतं, म्हणून नद्या स्वच्छ होत्या. आजोबा हसत म्हणतात, “बाळा, आता प्लास्टिकने नद्या-समुद्र घाण झाले.” मी माझ्या मित्राला, ध्रुवला सांगितलं. तो म्हणाला, “माझ्या गावी एक गाय प्लास्टिक खाऊन मेलेली.” असा छोटासा प्रसंग आम्हाला दुःख देतो. प्लास्टिक पाण्यात गेलं तर मासे, पक्षी ते खातात आणि मेले. समुद्रात प्लास्टिकचे मोठे ढिगारे तयार झाले आहेत. पक्षी त्यात अडकतात. मी शाळेत एक व्हिडिओ पाहिला, ज्यात कासवाच्या नाकात प्लास्टिकची स्टॉ होती. सगळे मुले रडले.
आजीचा आणखी एक किस्सा. त्या सांगतात, पूर्वी बाजारातून भाजी कापडी थैलीत आणायची. आता प्लास्टिकच्या पिशव्या देतात. आजी म्हणतात, “एकदा वापरून टाकून देतात, पण त्या शेकडो वर्षं राहतात.” मी घरात एक प्रसंग आठवतो. माझी छोटी बहीण जन्मदिवसाला प्लास्टिकचे बलून मागत होती. मी तिला म्हणालो, “ते फुटले की कचरा होईल.” आईने कागदी सजावट केली. बहीण खुश झाली. हे ऐकून मला वाटतं, प्लास्टिक सूक्ष्म कणांमध्ये विघटित होतं आणि हवेत, पाण्यात मिसळतं. ते आपण खाण्यापिण्यात येतं, आरोग्य बिघडतं. कॅन्सर, आजार होतात. मी माझ्या मैत्रिणीला, आरुषीला सांगितलं. ती म्हणाली, “माझ्या घरी आता कापडी पिशवी वापरतो.” असं छोटे बदल मोठा फरक आणतात. प्लास्टिक कारखान्यांतूनही प्रदूषण होतं. जाळलं तर विषारी धूर निघतो.
हे पण वाचा:- Beti Bachao Beto Padhao Nibandh in Marathi: बेटी बचाओ बेटी पढ़ाओ निबंध मराठी
शाळेत एकदा आम्ही प्लास्टिक प्रदूषणावर बोललो. शिक्षिका म्हणाल्या, “प्लास्टिक कमी वापरा, पर्याय शोधा.” मी मित्रांसोबत पार्कमध्ये गेलो. तिथे आम्ही प्लास्टिकचा कचरा उचलला. एक मित्र म्हणाला, “शाळेत प्लास्टिक बंद करू.” मी सांगितलं, “हो, स्टीलच्या बाटल्या वापरू.” सगळे उत्साही झाले. आजोबा सांगतात, “झाडं लावा, प्लास्टिक टाका नाही.” मी घरात प्लास्टिकची पाकिटं गोळा करतो आणि रिसायकल करतो. माझ्या छोट्या भावाला सांगतो, “प्लास्टिक टाकू नको.” तो हसतो आणि म्हणतो, “हो दादा, मी कापडी थैली घेईन.” सरकार प्लास्टिक बंदी आणतंय. सिंगल यूज प्लास्टिक बंद आहे. पण आपणही प्रयत्न करायला हवेत.
प्लास्टिक प्रदूषण निबंध मराठी लिहिताना मला वाटतं, प्लास्टिकची सोय आहे, पण त्याचा कचरा धोकादायक आहे. प्रत्येक मुलाने प्लास्टिक कमी वापरावं, कापडी पिशवी घ्यावी, कचरा योग्य टाकावा. मी मोठा होऊन प्लास्टिकमुक्त जग बनवणार. चला, आपण सगळे मिळून प्लास्टिक प्रदूषण कमी करू. निसर्ग वाचवू, प्राणी वाचवू आणि स्वच्छ पृथ्वी बनवू. स्वच्छ जगातच खरा आनंद आहे.
2 thoughts on “Plastic Pradushan par Nibandh in Marathi: प्लास्टिक प्रदूषण निबंध मराठी”