Gauri Pujan Nibandh in Marathi: भाद्रपद महिना सुरू झाला की आमच्या घरात सणांची लगबग सुरू होते. घराची साफसफाई केली जाते, दारात सुंदर रांगोळी काढली जाते आणि स्वयंपाकघरातून वेगवेगळ्या पदार्थांचा सुगंध येऊ लागतो. गणपती बाप्पा घरी आल्यानंतर मला नेहमी गौरीच्या आगमनाची उत्सुकता असते. आजी म्हणते, “आज गौराई येणार आहे.” ते ऐकलं की घरात एक वेगळाच आनंद पसरतो.
लहानपणी मला गौरी म्हणजे एक सुंदर बाहुली वाटायची. पण आजीने गौरीची गोष्ट सांगितल्यावर मला तिच्याबद्दल अधिक समजलं. गौरी म्हणजे पार्वतीमाता. काही ठिकाणी तिला महालक्ष्मी असेही म्हणतात. ती आपल्या घरी माहेरवाशिणीसारखी येते, अशी आमची श्रद्धा आहे. माहेरी आलेल्या मुलीचे जसे प्रेमाने स्वागत केले जाते, तसेच आपण गौराईचे स्वागत करतो.
गणपती बाप्पाच्या आगमनानंतर दोन-तीन दिवसांनी आमच्या घरी गौरीचे आगमन होते. आमच्या घरी दोन गौरी बसवल्या जातात. आई त्यांना सुंदर साडी नेसवते, दागिने घालते, कुंकू लावते आणि फुलांनी सजवते. गौरीचे रूप पाहून मला नेहमी खूप छान वाटते. आई पूजा करण्याची तयारी करते आणि आम्ही तिची छोटी-मोठी कामे करण्यात मदत करतो.
DR Sarvepalli Radhakrishnan Nibandh Marathi: डॉ. सर्वपल्ली राधाकृष्णन निबंध मराठी
एकदा गौरीच्या स्वागताच्या वेळी माझ्या हातून कुंकवाची डबी खाली पडली होती. कुंकू सगळ्या फरशीवर पसरलं आणि मला वाटलं की आता आई रागावेल. पण आजोबा हसून म्हणाले, “अरे, गौराईच्या पावलांसारखं सुंदर स्वागत झालं!” त्यांचं बोलणं ऐकून माझी भीती गेली आणि मला हसू आलं. अशा छोट्या-छोट्या आठवणींमुळे हा सण माझ्यासाठी आणखी खास झाला आहे.
गौरी पूजनाच्या दिवशी आमच्या घरी खूप गडबड असते. आई पुरणपोळी, मोदक, करंजी, वरणभात, भाजी असे अनेक पदार्थ बनवते. नैवेद्य दाखवल्यानंतर आरती केली जाते. आरतीच्या वेळी घरात टाळ्यांचा आवाज आणि भक्तीचे वातावरण असते. शेजारच्या काकू हळदी-कुंकवासाठी येतात. सगळेजण एकमेकांशी गप्पा मारतात, हसतात आणि गौरीच्या सजावटीचे कौतुक करतात. त्यामुळे घर खरोखरच भरल्यासारखे वाटते.
माझी मैत्रीणही दरवर्षी गौरीच्या दर्शनासाठी आमच्या घरी येते. आम्ही दोघे मिळून फुले लावतो आणि रांगोळी काढतो. कधी एखादी छोटी चूक झाली तरी आम्हाला खूप हसू येतं. आई म्हणते की सणामध्ये अशी हसरी आणि आनंदाची वेळ मिळणं हेच खरं सुख आहे.
आजी तिच्या लहानपणीच्या गौरी पूजनाच्या आठवणीही सांगते. त्या वेळी घरात वीज नव्हती. पणतीच्या प्रकाशात गौरीची पूजा केली जायची. आजीच्या त्या गोष्टी ऐकताना मला जाणवतं की काळ बदलला, घरं बदलली, पण सणाबद्दलचं प्रेम अजूनही तसंच आहे.
गौरी पूजनातून मला आईचा आणि स्त्रीशक्तीचा आदर करायला शिकायला मिळतो. घर स्वच्छ ठेवणे, वडीलधाऱ्यांचा आदर करणे, पाहुण्यांचे प्रेमाने स्वागत करणे आणि सगळ्यांशी आपुलकीने वागणे, हे या सणाचे महत्त्वाचे संदेश मला वाटतात. सण म्हणजे फक्त नवीन कपडे घालणे किंवा स्वादिष्ट पदार्थ खाणे नाही, तर कुटुंबातील सगळ्यांनी एकत्र येऊन आनंद साजरा करणे होय.
गौरीच्या निरोपाच्या वेळी मात्र मन थोडं उदास होतं. मखर रिकामं झालं की घरात काहीतरी कमी झाल्यासारखं वाटतं. आजी म्हणते, “गौराई पुढच्या वर्षी पुन्हा येईल; तोपर्यंत तिच्या शिकवणीप्रमाणे वाग.” तिचं हे वाक्य मला नेहमी लक्षात राहतं.
माझ्यासाठी गौरी पूजन हा फक्त एक धार्मिक सण नाही. तो माझ्या घराशी, आजीच्या गोष्टींशी, आईच्या प्रेमाशी आणि बालपणीच्या अनेक गोड आठवणींशी जोडलेला आहे. गौरी आली की घर आनंदाने भरून जातं आणि ती गेल्यावर तिच्या आठवणी मनात राहतात.
मी मोठा झालो तरी गौरी पूजनाचा हा आनंद कधीच विसरणार नाही. पुढच्या वर्षी गौराई आली की मी मनापासून तिचं स्वागत करेन, आजीला कामात मदत करेन आणि सुंदर रांगोळी काढेन. गौराई दरवर्षी आमच्या घरी यावी आणि तिच्यासोबत प्रेम, आनंद आणि आपुलकी घेऊन यावी, हीच माझी मनापासून इच्छा आहे.