Mi Zad Boltoy Nibandh in Marathi: नमस्कार! मी एक झाड आहे. हो, खरंच! मी बोलतोय. तुम्ही मला पाहता, मी हिरवं-हिरवं उभा असतो. माझ्या फांद्या आकाशाकडे पसरलेल्या असतात. पाने हवेत डोलतात. तुम्हाला आश्चर्य वाटतंय ना? पण आज मी तुमच्याशी बोलणार आहे. मी झाड बोलतोय, आणि मला खूप काही सांगायचंय.
मी लहान होतो तेव्हा एका छोट्या बियांपासून उगवलो. मातीने मला आधार दिला. पाण्याने मला जगवलं. सूर्याने मला उजेड दिला. हळूहळू मी मोठा झालो. आता मी उंच आहे. माझ्या खोडाला वर्षांची वळं आहेत. ती माझ्या आयुष्याचे किस्से सांगतात. लहान मुलं माझ्या सावलीत खेळतात. त्यांचा हसणे-खिदळणे ऐकून मला खूप आनंद होतो. मी झाड बोलतोय, पण माझी भाषा वेगळी आहे. मी पाने हलवते, फुलं उमलवते, फळं देतो. ही माझी बोलण्याची पद्धत आहे.
Mi Pakshi Zalo Tar Nibandh Marathi: मी पक्षी झालो तर मराठी निबंध
मला पक्षी खूप आवडतात. सकाळी ते माझ्या फांद्यांवर येतात. घरटं बांधतात. त्यांच्या बछड्यांना मी आधार देतो. किलबिलाट ऐकून माझं मन भरून येतं. मी त्यांना फळं देतो. ते खाऊन मजा करतात. एकदा एक छोटी चिमणी माझ्या फांदीवर आली. ती थकलेली होती. मी तिला सावली दिली. तिने आराम केला आणि उडून गेली. असे प्रसंग मला रोज घडतात. मी झाड बोलतोय, म्हणून मला सगळ्या प्राण्यांचे मित्र वाटतात. मधमाश्या माझ्या फुलांवर येतात. त्यामुळे मध तयार होतं. मी पर्यावरणाचा भाग आहे.
पण कधी कधी मला दुःखही होतं. लोक येतात आणि माझ्या फांद्या तोडतात. काही जण मला पूर्ण तोडून टाकतात. घर बांधायला, लाकूड घ्यायला. मग मी ओरडतो, पण माझा आवाज कोणाला ऐकू येत नाही. प्रदूषणामुळे माझी पाने करपतात. कारच्या धुराळ्याने मी श्वास घ्यायला त्रास होतो. पण तरी मी हार मानत नाही. मी ऑक्सिजन देतो. तुम्हाला शुद्ध हवा देतो. मी झाड बोलतोय, आणि मी सांगतो की मला जपा. मला पाणी द्या, खत द्या. माझ्या आसपास स्वच्छता ठेवा.
लहानपणी मी एका शाळेजवळ होतो. तिथे मुले रोज यायची. ते माझ्या खोडाला मिठी मारायचे. “झाड दादा, तू खूप छान आहेस,” असं म्हणायचे. एक मुलगा रोज मला पाणी घालायचा. तो म्हणायचा, “मी मोठा झालो की झाडं लावेन.” त्या मुलाच्या आठवणीने मला आजही बरं वाटतं. तुम्हीही असेच करा. झाडं लावा. त्यांची काळजी घ्या. मी झाड बोलतोय, पण तुम्ही माणसं आहात. तुम्ही बदल घडवू शकता.
मी पावसाळ्यात खूप आनंदी असतो. पाऊस पडतो, माझी पाने धुतात. नदी-ओढ्यांना पाणी मिळतं. सगळं हिरवं होतं. उन्हाळ्यात मी सावली देतो. थंडगार वारा देतो. मी फळं देतो – आंबे, जांभळं, चिक्कू. मुले येऊन तोडतात आणि हसतात. ती फळं खाऊन त्यांना मजा येते. मी त्यांच्यासाठी जगतो.
शेवटी मी सांगतो, मी झाड बोलतोय आणि मला तुमची मदत हवी आहे. झाडं ही जगाची शोभा आहेत. त्यांच्यामुळेच आपण जगतो. प्रदूषण कमी करा. प्लास्टिक टाकू नका. जास्तीत जास्त झाडं लावा. जर तुम्ही मला वाचवलंत, तर मी तुम्हाला नेहमी आनंद देईन. शुद्ध हवा, सावली, फळं, फुलं. सगळं देईन. चला, आजपासून झाडांचे मित्र बना. मी तुमची वाट पाहतोय!
1 thought on “Mi Zad Boltoy Nibandh in Marathi: मी झाड बोलतोय मराठी निबंध”