Maza Avadta Chhand Pustak Vachan Nibandh: माझा आवडता छंद पुस्तक वाचन निबंध

Maza Avadta Chhand Pustak Vachan Nibandh: माझा आवडता छंद पुस्तक वाचन आहे. पुस्तके वाचताना मला खूप आनंद मिळतो. जणू काही मी एका नव्या जगात प्रवेश करतो. छोट्या छोट्या गोष्टींपासून ते मोठ्या मोठ्या साहसांपर्यंत सगळं पुस्तकात सापडतं. मला वाटतं, पुस्तक हा माझा सर्वात चांगला मित्र आहे. तो कधीही रागावत नाही, कधीही दुखावत नाही आणि नेहमी काहीतरी नवं शिकवतो.

मी लहान होतो तेव्हा आजी मला रोज रात्री गोष्टी सांगायची. त्या गोष्टी ऐकताना मला खूप मजा यायची. एकदा आजीने पंचतंत्राच्या गोष्टी सांगितल्या. त्या ऐकून मी इतका खुश झालो की दुसऱ्या दिवशी मी स्वतः ते पुस्तक घेऊन वाचायला सुरुवात केली. शब्द कठीण वाटले तरी चित्र पाहून आणि आजीच्या मदतीने मी वाचत होतो. तेव्हापासून पुस्तक वाचन हा माझा आवडता छंद बनला. आजी म्हणायची, “पुस्तकात खूप ज्ञान दडलेलं असतं. ते वाचलंस की तू कधीच एकटा राहणार नाहीस.”

Mi Pakshi Zalo Tar Nibandh Marathi: मी पक्षी झालो तर मराठी निबंध

शाळेतही पुस्तक वाचनामुळे मला खूप मदत होते. गेल्या वर्षी आमच्या वर्गात एक कथाकथन स्पर्धा होती. मी “सिंह आणि उंदीर” ही पंचतंत्राची गोष्ट सांगितली. सगळ्यांना खूप आवडली. शिक्षकांनी मला बक्षीस दिलं. तेव्हा मला खूप अभिमान वाटला. माझे मित्रही आता मला पुस्तकांबद्दल विचारतात. आम्ही मिळून लायब्ररीत जातो आणि वेगवेगळी पुस्तके घेऊन वाचतो. एकदा माझा मित्र रोहनला एक भितीदायक गोष्टीचं पुस्तक आवडलं. मी त्याला म्हणालो, “चल, आपण चिमणरावाच्या गोष्टी वाचू. त्या खूप मजेशीर असतात.” आम्ही दोघे मिळून वाचलो आणि खूप हसलो. असे छोटे छोटे प्रसंग मला पुस्तकांमुळे मिळतात.

पुस्तक वाचताना मी वेगवेगळ्या ठिकाणी जातो. कधी जंगलात, कधी समुद्रकिनारी, कधी डोंगरावर. एकदा मी “हॅरी पॉटर” चं पुस्तक वाचलं. ते वाचताना मला वाटलं मीही जादूगार झालोय. रात्री झोपतानाही त्या गोष्टी डोळ्यासमोर यायच्या. मला नवे नवे शब्द शिकायला मिळतात. नव्या गोष्टी समजतात. इतिहास, विज्ञान, प्राणी, पक्षी – सगळं पुस्तकातून येते. मला विशेष आवडतात तेनालीरामाच्या गोष्टी. तो किती हुशार होता! त्याच्या बुद्धीमुळे राजाला नेहमी मदत व्हायची. त्या गोष्टी वाचून मलाही आपण हुशार बनावं असं वाटतं.

घरी सुट्टी असते तेव्हा मी सकाळी उठून एक कप चहा घेऊन बाल्कनीत बसतो आणि पुस्तक वाचतो. पक्ष्यांचा आवाज, हवा येत असते आणि पुस्तकात रमून जातो. आई म्हणते, “अरे, जेवायलाही येत नाहीस तू!” पण मला इतका आनंद मिळतो की वेळेचंच भान राहत नाही. आजोबा मला त्यांच्या बालपणीच्या गोष्टी सांगतात. ते म्हणतात, त्यावेळी टीव्ही नव्हता, मोबाईल नव्हता. फक्त पुस्तकं आणि खेळ. त्यामुळे ते खूप वाचायचे. आजोबांच्या त्या गोष्टी ऐकून मला आणखी पुस्तकं वाचावीशी वाटतात.

Ghadyal chi Atmakatha Nibandh Marathi: घड्याळाची आत्मकथा मराठी निबंध

माझा आवडता छंद पुस्तक वाचनामुळे मी एक चांगला माणूस बनतोय असं मला वाटतं. यातून संयम शिकतो, कल्पनाशक्ती वाढते आणि मन शांत राहतं. आजकाल मुले खूप वेळ मोबाईलवर घालवतात. पण पुस्तकं वाचली तर खूप काही मिळतं. मला वाटतं प्रत्येक मुलाने पुस्तक वाचनाचा छंद जोपासला पाहिजे. कारण पुस्तकं ही खरी साथीदार असतात. ती कधीही सोडत नाहीत.

शेवटी एवढंच म्हणेन की, माझा आवडता छंद पुस्तक वाचन हा माझ्या आयुष्यातील सर्वात सुंदर भाग आहे. तुम्हीही पुस्तकं उघडा आणि या सुंदर जगात या. नक्कीच तुम्हालाही खूप आनंद मिळेल!