Mi Nadi Boltey Nibandh in Marathi: मी नदी बोलतेय. हो, तुमच्या गावाजवळून वाहणारी तीच गोड पाण्याची नदी. रोज सकाळी तुम्ही माझ्या काठावर खेळता, पाय पाण्यात बुडवता, दगड उडवता. पण कधी माझं मन ऐकलं आहे का? आज मी तुमच्याशी गप्पा मारणार आहे. हा “मी नदी बोलतेय निबंध मराठी” माझी छोटीशी जीवनकथा आहे.
माझा जन्म डोंगरावर झाला. उंच डोंगराच्या कुशीत, एका छोट्या झऱ्यातून मी बाहेर पडले. सुरुवातीला मी अगदी बारीक ओहोळ होते. थंडगार पाणी. स्वच्छ आणि पारदर्शक. पक्षी माझ्यावरून उडत होते. मेंढपाळ मुलं माझ्या काठी बसून गाणी म्हणायची. ते दिवस खूप सुंदर होते.
हळूहळू मी मोठी होत गेले. इतर छोटे-छोटे ओढे माझ्यात येऊन मिसळले. माझं पाणी वाढलं. माझा वेग वाढला. मी खेड्यापाड्यातून वाहू लागले. शेतकऱ्यांनी माझं पाणी शेतात नेलं. त्यांच्या शेतात हिरवी पिकं डोलू लागली. गहू, भात, ऊस सगळं माझ्यामुळेच तर वाढतं. शेतकरी मला प्रेमाने “आपली नदी” म्हणतात. ते ऐकून मला खूप आनंद होतो.
मला आठवतं, एकदा उन्हाळा खूप कडक पडला होता. गावात पाण्याची टंचाई झाली होती. लोक माझ्या काठावर रांगेत उभे होते. भांडी भरत होते. काहीजण मला नमस्कार करत होते. त्या वेळी मला जाणवलं, मी फक्त पाण्याची धारा नाही. मी जीवन आहे. माझ्याशिवाय गाव अपूर्ण आहे.
तुमच्या आजी-आजोबा सांगतात ना, “आमच्या लहानपणी आम्ही नदीत पोहायला शिकलो.” ते खरं आहे. कितीतरी मुलांनी माझ्यात पोहायला शिकलं. काहींनी माझ्या काठी बसून अभ्यास केला. काहींनी इथेच मित्रांसोबत गप्पा मारल्या. सणासुदीला माझ्या काठी पूजा होते. दिवाळीत दिवे लावले जातात. माझ्या पाण्यात त्यांचा प्रकाश चमकतो. ते दृश्य पाहून माझं मन उजळून निघतं.
पण मला कधी कधी दुःखही होतं. काही लोक माझ्यात कचरा टाकतात. प्लास्टिक, जुनी वस्तू, घाण. त्यामुळे माझं पाणी मळकट होतं. मासे त्रासतात. पक्षी दूर जातात. मला खूप वेदना होतात. मी काही बोलू शकत नाही, पण माझा मंद प्रवाह जणू रडत असतो.
एकदा एक छोटा मुलगा माझ्या काठी बसून म्हणाला, “आपली नदी आज इतकी घाण का दिसते?” त्याच्या प्रश्नाने मला आशा वाटली. कारण त्याला काळजी होती. दुसऱ्या दिवशी तो आणि त्याचे मित्र हातात पिशव्या घेऊन आले. त्यांनी काठावरचा कचरा उचलला. ते पाहून मला खूप आनंद झाला. मला वाटलं, अजूनही चांगुलपणा जिवंत आहे.
Majha Avadta San Holi Nibandh in Marathi: माझा आवडता सण होळी निबंध
मी तुम्हाला थंडगार पाणी देते. तुमची तहान भागवते. तुमच्या शेतांना अन्न देते. पक्षी, मासे, प्राणी सगळ्यांना आधार देते. मी कोणावर रागावत नाही. शांतपणे वाहत राहते. अडथळे आले तरी मार्ग काढते. म्हणूनच माझ्याकडून एक गोष्ट शिका- जीवनात कितीही अडचणी आल्या तरी थांबू नका. पुढे वाहत राहा.
प्रिय मुलांनो, “मी नदी बोलतेय निबंध मराठी” मधून मी तुम्हाला एकच विनंती करते. माझी स्वच्छता राखा. कचरा टाकू नका. पाण्याची नासाडी करू नका. कारण पाणी म्हणजे जीवन आहे.
तुम्ही मोठे व्हाल, वेगवेगळ्या शहरात जाल. पण तुमच्या गावची नदी विसरू नका. कधी सुट्टीत आलात तर माझ्या काठी नक्की या. पाय पाण्यात बुडवा. माझा थंड स्पर्श अनुभवा. मी नेहमी इथेच वाहत राहीन, तुमची मैत्रीण बनून.
मी नदी बोलतेय… आणि तुमच्याकडून फक्त थोडंसं प्रेम आणि जपणूक मागतेय.